Rəsulullah (s.a.s) miniyə minərkən 'Bismillah' deyər, yerləşdikdən sonra isə bunu oxuyardı:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِيْنَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اَللّهُ أَكْبَرُ، (لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ) سُبْحَانَكَ، إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ

Əlhəmdu lillah. Subhanəlləzi səxxərə ləna haza və ma kunna ləhu muqrinin, və inna ila rəbbina lə-munqəlibun. Əlhəmdu lillah, əlhəmdu lillah, əlhəmdu lillah, Allahu əkbər, Allahu əkbər, Allahu əkbər, Subhanəkəllahummə inni zələmtu nəfsi fəğfir li, fə-innəhu la yəğfiruz-zunubə illə ənt

Həmd Allahadır! Bunu (miniyi) bizim xidmətimizə verən Allah pak və müqəddəsdir. (Yoxsa) bizim buna gücümüz çatmazdı. Həqiqətən, biz Rəbbimizə qayıdacağıq! Həmd olsun Allaha! Həmd olsun Allaha! Həmd olsun Allaha! Allah ən Böyükdür! Allah ən Böyükdür! Allah ən Böyükdür! Sən pak və müqəddəssən Ey Allahım! Mən nəfsimə zülm etdim, məni bağışla! Həqiqətən, günahları Səndən başqa heç kim bağışlaya bilməz.

Reference: Səhih (Albani). Tirmizi: 3446