رسول الله (ص) هنگام سوار شدن بسم الله می‌گفتند، بقیه را بعد از نشستن می‌فرمودند:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِيْنَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اَللّهُ أَكْبَرُ، (لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ) سُبْحَانَكَ، إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ

الحمد لله. سبحان الذی سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنین. و انا الی ربنا لمنقلبون. الحمد لله، الحمد لله، الحمد لله، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، (لا اله الا انت) سبحانک انی ظلمت نفسی فاغفر لی، فانه لا یغفر الذنوب الا انت

ستایش برای الله است. پاک است آن که این را برای ما مسخر کرد در حالی که ما توانایی آن را نداشتیم. همانا ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم. ستایش برای الله، ستایش برای الله، ستایش برای الله. الله بزرگترین است، الله بزرگترین است، الله بزرگترین است. (هیچ معبود راستینی جز تو نیست) پاکی تو، من به خودم ستم کردم، پس مرا ببخش، زیرا هیچ کس گناهان را نمی‌بخشد جز تو.

Reference: صحیح (آلبانی). ترمذی: ۳۴۴۶