Resûlullah (ﷺ) bineğe binerken Bismillâh derdi; gerisini binip yerleştikten sonra okurdu:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِيْنَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اَللّهُ أَكْبَرُ، (لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ) سُبْحَانَكَ، إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ

Elhamdülillâh. SübhânAllâhillezî sahhara lenâ hâzâ ve mâ künnâ lehû mukrinîn. Ve innâ ilâ Rabbinâ lemünkalibûn. Elhamdülillâh, elhamdülillâh, elhamdülillâh, Allâhü Ekber, Allâhü Ekber, Allâhü Ekber, (lâ ilâhe illâ ente) sübhâneke innî zalemtü nefsî fağfirlî, feinnehû lâ yağfirüz-zünûbe illâ ente

Hamd Allah'a mahsustur. Çabamızla hiçbir zaman sahip olamayacağımız bunu bize sağlayan O'na yücelik olsun. Şüphesiz biz Rabbimize dönücüleriz. Hamd Allah'a mahsustur, Hamd Allah'a mahsustur, Hamd Allah'a mahsustur. Allah en büyüktür, Allah en büyüktür, Allah en büyüktür. Yücesin sen, Allah'ım! Kendime zulmettim; beni bağışla; zira günahları yalnızca sen bağışlarsın.

Reference: Sahîh (Elbânî). Tirmizî: 3446