Abdullah ibn Ömər (r.a) dedi ki, Peyğəmbər (s.a.s) səfərə başlayarkən bu duanı oxuyardı:

اَللَّهُ أَكْبَرُ، اَللَّهُ أَكْبَرُ، اَللَّهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِيْنَ، وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ اَللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى، اَللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ، اَللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيْفَةُ فِي الْأَهْلِ، اَللَّهُمَّ إِنِّيْ أَعُوْذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ، وَسُوْءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ

Allahu əkbər, Allahu əkbər, Allahu əkbər. Subhanəlləzi səxxərə ləna haza və ma kunna ləhu muqrinin, və inna ila rəbbina lə-munqəlibun. Allahummə inna nəs'əlukə fi səfərina hazəl-birrə vət-təqva, və minəl-əməli ma tərda, Allahummə həvvin əleyna səfərəna haza vətvi anna bu'dəh, Allahummə əntəs-sahibu fis-səfər, vəl-xəlifətu fil-əhl, Allahummə inni əuzu bikə min və'sais-səfər, və kəabətil-mənzər, və suil-munqələbi fil-mali vəl-əhl

Allah ən Böyükdür (3 dəfə). Bunu bizim xidmətimizə verən Allah pak və müqəddəsdir, yoxsa bizim buna gücümüz çatmazdı. Biz, həqiqətən, Rəbbimizə qayıdacağıq. Allahım! Bu səfərdə Səndən yaxşılıq, təqva və razı qaldığın əməllər diləyirik. Allahım! Bu səfəri bizə asanlaşdır və onun uzaqlığını bizim üçün qısalt (yaxın et). Allahım! Səfərdə yoldaş Sənsən, ailəmizi əmanət etdiyimiz vəkil də Sənsən. Allahım! Səfərin çətinliyindən, kədərli mənzərədən, malda və ailədə pis dönüşdən (pis aqibətdən) Sənə sığınıram.

Reference: Müslim: 1342