رسول الله (ص) هرگاه در سفر بودند این دعا را می‌خواندند:

اَللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ اَللَّهُمَّ اطْوِ لَنَا الْأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ

Allaahumma 'Antas-saahibu fis-safari wal-khaleefatu fil-'ahli, Allaahumma 'innee 'a'oodhu bika min wa'thaa'is-safari, wa kaabatil munqalabi wa su'il manzari fil-ahli wal maali, Allaahummatwi lanal-arda wa hawwin alainas-safara

ای الله، تو همراه در سفر و جانشین در خانواده هستی. خدایا، من به تو پناه می‌برم از سختی سفر، و اندوه بازگشت، و بد دیدن در خانواده و مال. خدایا، زمین را برای ما بپیچ (مسیر را کوتاه کن) و سفر را بر ما آسان گردان.

Reference: حسن صحیح (آلبانی). ابو داود: ۲۵۹۸