نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْفِتَنِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ

Al-hamdu lillaahil-lathee 'an-zala 'alaa 'abdihil-kitaaba wa lam yaj'al-lahu 'iwaja. Qai-yiman li-yunthira ba'san shadeedan min ladunhu wa yubash-shiral-mu'mineenal-latheena ya'maloonas-saalihaati 'anna lahum ajran hasana. Maakitheena feehi abada. Wa yunthiral-latheena qaalut-takhathal-laahu walada. Maa lahum bihi min 'ilmin wa laa li-aabaa'ihim. Kaburat kalimatan takhruju min afwaahihim. Iy-yaqooloona 'il-laa kathiba. Fa-la'allaka baakhi'un nafsaka 'alaa aathaarihim 'in lam yu'minoo bihaathal-hadeethi asafa. In-naa ja'alnaa maa 'alal-ardi zeenatal-lahaa li-nabluwahum 'ay-yuhum 'ah-sanu 'amala. Wa 'in-naa la-jaa'iloona maa 'alaihaa sa'eedan juruza. 'Am hasibta 'an-na 'ashaabal-kahfi war-raqeemi kaanoo min 'aayaatinaa 'ajaba. 'Ith 'awal-fityatu 'ilal-kahfi fa-qaaloo rabbanaa 'aatinaa min ladunka rahmatan wa hay-yi' lanaa min 'amrinaa rashada.

ستایش برای الله که بر بنده خود کتاب را نازل کرد و در آن هیچ کژی قرار نداد. [آن را] راست و استوار قرار داد تا از جانب خود بیمی سخت دهد و مؤمنانی را که کارهای شایسته می‌کنند بشارت دهد که برای آنان پاداشی نیکوست. که در آن جاودانه خواهند ماند. و تا کسانی را که گفتند: «الله فرزندی گرفته است» بیم دهد. نه آنان به آن علمی دارند و نه پدرانشان. بزرگ است سخنی که از دهانشان خارج می‌شود. جز دروغ نمی‌گویند. شاید تو از پی آنان خود را هلاک کنی اگر به این سخن ایمان نیاورند، از اندوه. ما آنچه را روی زمین است زینتی برای آن قرار دادیم تا آنان را بیازماییم که کدامشان نیکوکارترند. و ما قطعاً آنچه را بر روی آن است به خاکی خشک تبدیل خواهیم کرد. آیا پنداشتی که یاران کهف و رقیم از آیات ما شگفت‌انگیز بودند؟ آنگاه که جوانان به غار پناه بردند و گفتند: «پروردگارا، از جانب خود به ما رحمتی عطا کن و برای ما در کارمان راه نجاتی فراهم ساز.» (سوره کهف ۱۸: ۱-۱۰)

Reference: صحیح مسلم: ۲۸۶۷