لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ، سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ

Laa ilaha illallaahul halimul karim, laa ilaaha illallaahul ‘aliyyul ‘azim, subhaanallaahi rabbis samawaatis sab’i wa rabbil ‘arshil ‘azim, alhamdu lillaahi rabbil ‘aalamin

هیچ معبود برحقی جز الله بردبار و بزرگوار وجود ندارد. هیچ معبود برحقی جز الله بلندمرتبه و بزرگ وجود ندارد. پاک و منزه می‌دانم پروردگار آسمان‌های هفتگانه و پروردگار عرش عظیم را. ستایش مخصوص الله، پروردگار جهانیان است. از علی بن ابی‌طالب (رض) روایت شده است: آیا به تو کلماتی نیاموزم که اگر آنها را بگویی بخشیده می‌شوی حتی اگر بخشیده شده باشی؟ (سپس جملات بالا را گفت)

Reference: صحیح الاسناد (احمد شاکر). مسند احمد ۲/۳۹