اَللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِيْ وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِيْ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

Allaahumma anta rabbee laa ilaaha illaa anta, khalaqtanee wa-ana ‘abduka, wa-ana ‘alaa ‘ahdika wawa‘dika mas-tata‘tu, a‘oothu bika min sharri maa sana‘tu, aboo-o laka bini‘matika ‘alayya, wa-aboo-o bithanbee, faghfir lee fa-innahu laa yaghfirudh dhunooba illaa anta

ای الله، تو پروردگار من هستی، هیچ معبود برحقی جز تو نیست، مرا آفریدی و من بنده تو هستم و تا جایی که بتوانم بر عهد و پیمان تو هستم. پناه می‌برم به تو از شر آنچه انجام داده‌ام. به نعمت تو بر خود اقرار می‌کنم و به گناه خود اعتراف می‌کنم، پس مرا ببخش، زیرا همانا هیچ کس جز تو گناهان را نمی‌بخشد.

Reference: بخاری: ۶۳۰۶