لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، الْعَظِيْمُ الْحَلِيْمُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، رَبُّ السَّمَاوَاتِ، وَرَبُّ الْأَرْضِ، وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

لا ئیلاھە ئیللەاللھول-عەزیمول-حەلیم، لا ئیلاھە ئیللەاللھو ڕەببول-عەرشیل-عەزیم، لا ئیلاھە ئیللەاللھو ڕەببوس-سەماواتی وە ڕەببول-ئەرزی وە ڕەببول-عەرشیل-کەریم.

هیچ خوایەک نییە شایستەی پەرستن بێت جگە لە شای (الله) مەزن و لەسەرخۆ. هیچ خوایەک نییە شایستەی پەرستن بێت جگە لە الله، پەروەردگاری عەرشی مەزن. هیچ خوایەک نییە شایستەی پەرستن بێت جگە لە الله، پەروەردگاری ئاسمانەکان و پەروەردگاری زەوی، و پەروەردگاری عەرشی بەڕێز. پێغەمبەر (ﷺ) لە کاتی تەنگانەدا دوعای دەکرد و دەیفەرموو (دوعاکەی سەرەوە). عەلی (ڕەزای خوای لێ بێت) فەرمووی: "پێغەمبەری خودا (ﷺ) ئەم دوعایەی سەرەوەی فێر کردم لە کاتی دڵەڕاوکێ و تەنگانەدا."

Reference: [١] بوخاری: ٦٣٤٦ [٢] سەحیح ئیبنی حیبان ٣/١٤٧، موسنەدی ئەحمەد ١٩٤