عبدالله بن مسعود (رض) روایت کرد: رسول الله (ص) فرمود: «اگر بنده‌ای با هرگونه اضطراب یا گرفتاری روبرو شود، پس بگوید:

اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، وَابْنُ عَبْدِكَ، وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُــــلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي

Allaahumma 'innee 'abduka, wabnu 'abdika, wabnu 'amatika, naasiyatee biyadika, maadhin fiyya hukmuka, 'adlun fiyya qadhaa'uka, 'as'aluka bikulli ismin huwa laka, sammayta bihi nafsaka, 'aw 'anzaltahu fee kitaabika, 'aw 'allamtahu 'ahadan min khalqika, 'awista'tharta bihi fee 'ilmil-ghaybi 'indaka, 'an taj'alal-Qur'aana rabee'a qalbee, wa noora sadree, wa jalaa'a huznee, wa thahaaba hammee

ای الله، من بنده تو هستم، و فرزند بنده تو، و فرزند کنیز تو. پیشانی من در دست توست (یعنی تو بر من تسلط داری). حکم تو بر من جاری است و قضای تو درباره من عین عدالت است. از تو درخواست می‌کنم به حق هر نامی که برای خودت داری، که خود را به آن نامیده‌ای، یا در کتابت نازل کرده‌ای، یا به یکی از مخلوقاتت آموخته‌ای، یا در علم غیب نزد خودت نگه داشته‌ای، که قرآن را بهار قلبم، و نور سینه‌ام، و برطرف‌کننده اندوهم و زداینده غم و گرفتاری‌ام قرار دهی. الله حتماً نگرانی‌ها و مشکلات او را برطرف می‌کند و آنها را با شادی جایگزین می‌سازد.» پرسیده شد: ای رسول الله! آیا نباید آن را یاد بگیریم؟ پیامبر (ص) فرمود: «البته! هر کس این را می‌شنود باید آن را حفظ کند.»

Reference: صحیح (آلبانی) سلسله صحیحه: ۱/۳۳۷