അബ്ദുള്ളാഹിബ്നു മസ്ഊദ് (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ (ﷺ) പറഞ്ഞു, "ഏതെങ്കിലുമൊരു അടിമക്ക് കടുത്ത വിഷമങ്ങളോ സങ്കടമോ ഉണ്ടായാൽ, അവൻ ഇപ്രകാരം പറയട്ടെ:

اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، وَابْنُ عَبْدِكَ، وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُــــلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي

അല്ലാഹുമ്മ ഇന്നീ അബ്ദുക വാബ്നു അബ്ദിക വാബ്നു അമതിക, നാസിയത്തീ ബി യദിക, മാദിൻ ഫിയ്യ ഹുക്മുക, അദ്ലുൻ ഫിയ്യ ഖദാഉക, അസ്അലുക ബി കുല്ലി ഇസ്മിൻ ഹുവ ലക, സമ്മയ്ത ബിഹി നഫ്സക, ഔ അൻസൽതഹു ഫീ കിതാബിക, ഔ അല്ലമ്തഹു അഹദൻ മിൻ ഖൽഖിക, അവിസ്തഅ്സർത ബിഹി ഫീ ഇൽമിൽ ഗൈബി ഇന്ദക, അൻ തജ്അലൽ ഖുർആന റബീഅ ഖൽബീ, വ നൂറ സദ്‌രീ, വ ജലാഅ ഹുസ്നീ, വ ദഹാബ ഹമ്മീ

അല്ലാഹുവേ, ഞാൻ നിൻ്റെ അടിമയാണ്, നിൻ്റെ പുരുഷ ദാസൻ്റെയും നിൻ്റെ സ്ത്രീ ദാസിയുടെയും മകനാണ്. എൻ്റെ നെറുക നിൻ്റെ കയ്യിലാണ് (അതായത്, എനിക്ക് മേൽ നിനക്കാണ് നിയന്ത്രണം). എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള നിൻ്റെ വിധി തീർച്ചപ്പെടുത്തിയതാണ്, എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള നിൻ്റെ തീരുമാനം നീതിപൂർവ്വവുമാണ്. നീ നിനക്ക് തന്നെ നൽകിയതോ, നിൻ്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചതോ, നിൻ്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ആർക്കെങ്കിലും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തതോ, അല്ലെങ്കിൽ നിൻ്റെ അടുക്കലുള്ള അദൃശ്യജ്ഞാനത്തിൽ നീ രഹസ്യമാക്കിവെച്ചതോ ആയ നിൻ്റെ എല്ലാ നാമങ്ങളും മുൻനിർത്തി ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, ഖുർആനെ എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ വസന്തവും, എൻ്റെ നെഞ്ചിൻ്റെ വെളിച്ചവും, എൻ്റെ ദുഃഖങ്ങൾ മാറ്റുന്നതും, എൻ്റെ പ്രയാസങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കുന്നതുമാക്കേണമേ. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അവൻ്റെ ആകുലതകളും പ്രയാസങ്ങളും നീക്കുകയും അവയ്ക്ക് പകരം സന്തോഷം നൽകുകയും ചെയ്യും." അപ്പോൾ ചോദിക്കപ്പെട്ടു, "അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂലേ! ഞങ്ങൾ അത് പഠിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?" നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു, "തീർച്ചയായും! ഇത് കേൾക്കുന്ന ഏതൊരാളും ഇത് മനഃപാഠമാക്കേണ്ടതാണ്."

Reference: സ്വഹീഹ് (അൽബാനി) സിൽസില സ്വഹീഹ: ൧/൩൩൭