اَللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدِي، وَأَنْتَ نَصِيرِي، بِكَ أَحُولُ وَبِكَ أَصُولُ، وَبِكَ أُقَاتِلُ

Allaahummahdinee feeman hadayta, wa 'aafinee feeman 'aafayta, wa tawallanee feeman tawallayta, wa baarik lee feemaa 'a'tayta, wa qinee sharra maa qadayta, fa'innaka taqdee wa laa yuqdaa 'alayka, 'innahu laa yathillu man waalayta, [wa laa ya'izzu man 'aadayta], tabaarakta Rabbanaa wa ta'aalayta

ای الله، مرا هدایت کن در زمره کسانی که هدایت کردی، و عافیت ده در زمره کسانی که عافیت دادی، و سرپرستی کن مرا در زمره کسانی که سرپرستی کردی، و برکت ده در آنچه دادی، و مرا حفظ کن از شر آنچه مقدر کردی، زیرا تو حکم می‌کنی و بر تو حکم نمی‌شود، همانا خوار نمی‌شود کسی که تو دوستش بداری، [و عزیز نمی‌شود کسی که تو با او دشمنی کنی]، پربار و بلندمرتبه‌ای پروردگار ما.

Reference: حسن غریب. ابوداود: ۲۶۳۲