ነቢዩ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ ብለዋል፡-

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ

አላሁመ ኢኒ አኡዙ ቢከ ሚነል-ሀሚ ወል ሀዘኒ፣ ወልአጅዚ ወል ከሰሊ፣ ወል ቡኽሊ ወል ጁብኒ፣ ወ ደላኢድ-ደይኒ ወ ገለበቲር-ሪጃል

አላህ ሆይ፣ እኔ ከሀዘን እና ከጭንቀት፣ ከድክመት እና ከስንፍና፣ ከስስት እና ከፍርሃት፣ ከዕዳ መክበድ እና በሰዎች ከመሸነፍ በአንተ እጠበቃለሁ። አነስ ቢን ማሊክ እንደዘገቡት፡ ነቢዩ (ሶ.ዐ.ወ) ለአቡ ጠልሀ እንዲህ አሉ፡ "ወደ ኸይበር በምሄደው ዘመቻ እኔን እንዲያገለግለኝ ከወንድ አገልጋዮችህ አንዱን ምረጥ።" ስለዚህ አቡ ጠልሀ፣ ለአካለ መጠን ወደምደርስበት ዕድሜ ተቃርቤ የነበረ ልጅ ሳለሁ ከኋላው አስቀምጦኝ ወሰደኝ። የአላህ መልእክተኛ (ሶ.ዐ.ወ) ለማረፍ በሚቆሙበት ጊዜ አገለግላቸው ነበር። በተደጋጋሚ እንዲህ ሲሉ ሰማኋቸው፡ "አላህ ሆይ! እኔ ከጭንቀት እና ከሀዘን፣ ከድክመት እና ከስንፍና፣ ከስስት እና ከፍርሃት፣ ከዕዳ መክበድ እና በሰዎች ከመሸነፍ በአንተ እጠበቃለሁ።" ከዚያ ኸይበር ደረስን፤ እና አላህ ምሽጉን (የኸይበርን) እንዲቆጣጠር ባስቻላቸው ጊዜ የሰፊያ ቢንት ሁየይ ቢን አኽተብ ውበት ለእሳቸው ተገለጸላቸው። ሙሽራ ሳለች ባሏ ተገድሎ ነበር። ስለዚህ የአላህ መልእክተኛ (ሶ.ዐ.ወ) ለራሳቸው መርጠዋት ሰእድ-አስሰህባ ወደተባለ ቦታ እስክንደርስ ድረስ አብረው ወሰዷት፣ በዚያ የወር አበባዋ አብቅቶ ሚስታቸው አድርገው ወሰዷት። ሃሪስ (የምግብ አይነት) በትንሽ የቆዳ ምንጣፍ ላይ ቀረበ። ከዚያ የአላህ መልእክተኛ (ሶ.ዐ.ወ) በዙሪያዬ ያሉትን እንድጠራ ነገሩኝ። አዎ፣ ያ የአላህ መልእክተኛ (ሶ.ዐ.ወ) እና የሰፊያ የሰርግ ግብዣ ነበር። ከዚያ ወደ መዲና ሄድን። የአላህ መልእክተኛ ለሰፊያ ሰፊ ቦታ ለመስራት (ከኋላቸው እንድትቀመጥ) ካባን በግመሉ ሻኛ ዙሪያ ሲታጠፉ አየሁ። እግሮቿን በጉልበቶቻቸው ላይ አድርጋ ግመሉ ላይ እንድትወጣ ከግመላቸው ጎን ተቀመጡ። ከዚያ ወደ መዲና እስክንቀርብ ድረስ ተጓዝን፤ ኡሁድ (ተራራን) ተመለከቱ እና እንዲህ አሉ፡ "ይህ እኛን የሚወደን እና በእኛ የሚወደድ ተራራ ነው።" ከዚያ መዲናን ተመለከቱ እና እንዲህ አሉ፡ "አላህ ሆይ! አብርሃም መካን የተቀደሰ ስፍራ እንዳደረገ እኔም በእሷ (ማለትም በመዲና) ሁለት ተራሮች መካከል ያለውን አካባቢ የተቀደሰ ስፍራ አደርጋለሁ። አላህ ሆይ! እነሱን (ማለትም የመዲናን ሰዎች) በሙድ እና በሳእ (ማለትም በመለኪያዎቻቸው) ባርካቸው። [ቡኻሪ፡ 2893]

Reference: ቡኻሪ፡ ፪፸፺፫