سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

سوبحانەکە ئەڵڵاهوممە وە بیحەمدیکە، ئەشهەدو ئەن لا ئیلاهە ئیللا ئەنتە، ئەستەغفیروکە وە ئەتوبو ئیلەیكە

پاکی و بێگەردی بۆ تۆیە ئەی خودا، وە سوپاس و ستایش بۆ تۆیە. شایەتی دەدەم کە هیچ پەرستراوێک کێشای پەرستن نییە جگە لە تۆ. داوای لێخۆشبوونت لێدەکەم و تەوبەت بۆ دەکەم. عائیشە (ڕەزای خوای لێبێت) گوتی: 'پێغەمبەری خودا (ﷺ) لە هیچ کۆبوونەوەیەکدا دانەنیشت، وە قورئانی نەخوێند، وە هیچ نوێژێکی نەکرد بێ ئەوەی لە کۆتاییدا بڵێت: (نزاکەی سەرەوە)

Reference: حەسەن سەحیح. ئەبو داود: ٤٨٥٩