اَللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَاغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُوْنَ (وَاجْعَلْنِيْ خَيْرًا مِمَّا يَظُنُّوْنَ)

Allaahumma laa tu'aakhidhnee bimaa yaqooloona, waghfir lee maa laa ya'lamoona [waj'alnee khayram-mimmaa yadhunnoon]

ای الله, مرا به خاطر آنچه می‌گویند بازخواست مکن و مرا برای آنچه نمی‌دانند ببخش [و مرا بهتر از آنچه گمان می‌کنند قرار ده]. رسم صحابه این بود که اگر کسی آنها را صالح می‌نامید یا ستایش می‌کرد احساس ناراحتی می‌کردند. اگر کسی آنها را ستایش می‌کرد, می‌گفتند- (دعای بالا)

Reference: صحیح. ادب المفرد: ۷۶۱، قسمت داخل پرانتز (شعب الإیمان ۴/۲۸۸)