اَللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَاغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُوْنَ (وَاجْعَلْنِيْ خَيْرًا مِمَّا يَظُنُّوْنَ)

ئەڵڵاهوممە لا توئاخیذنی بیما یەقوولوونە، وەغفیر لی ما لا یەعلەموونە [وەجعەلنی خەیرەم-میمما یەزوننوون]

ئەی خودا، لێپرسینەوەم لەگەڵ مەکە لەسەر ئەوەی دەیڵێن و لێم خۆشبە بۆ ئەوەی کە زانیارییان لەسەری نییە [وە من باشتر بکە لەوەی ئەوان بیری لێدەکەنەوە]. ئەوە نەریتی هاوەڵان بوو کە هەستیان بە ناڕەحەتی دەکرد ئەگەر کەسێک پێی بگوتبان کەسێکی چاک یان ستایشی بکردنایە. ئەگەر کەسێک ستایشی بکردنایە، دەیانگوت- (نزاکەی سەرەوە)

Reference: سەحیح. ئەدەبول موفرەد: ٧٦١، بەشی نێو پاراگرافەکە (شوعبول ئیمان ٤/٢٨٨)