اَللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَاغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُوْنَ (وَاجْعَلْنِيْ خَيْرًا مِمَّا يَظُنُّوْنَ)

அல்லாஹும்ம லா துஆகிதுனீ பிமா யகூலூன, வக்பிர் லீ மா லா யஃலமூன [வஜ்அல்னீ கைரன் மிம்மா யஸுன்னூன்]

யா அல்லாஹ், அவர்கள் சொல்வதற்காக என்னை கணக்கு வாங்காதே, அவர்களுக்கு தெரியாதவற்றை மன்னித்துவிடு [அவர்கள் நினைப்பதை விட என்னை சிறந்தவனாக ஆக்கு]. தோழர்களிடம் இந்த வழக்கம் இருந்தது: யாரோ அவர்களை நேர்மையானவர் என்று அழைத்தால் அல்லது புகழ்ந்தால் அவர்கள் அசௌகரியமாக உணர்வார்கள். யாரோ புகழ்ந்தால் சொல்வார்கள்: (மேற்கண்ட துஆவை)

Reference: ஸஹீஹ். அதபுல் முஃப்ரத்: 761, அடைப்புக்குறி பகுதி (ஷுஃஅபுல் ஈமான் 4/288)