اَللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَاغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُوْنَ (وَاجْعَلْنِيْ خَيْرًا مِمَّا يَظُنُّوْنَ)

Allâhümme lâ tüâhidnî bimâ yekûlûn, vağfir lî mâ lâ ya'lemûn [vec'alnî hayran mimmâ yezünnûn]

Allâhım! Onların söyledikleri için beni sorumlu tutma ve onların bilmedikleri şeyleri bana bağışla [ve beni onların zannettiğinden daha iyi kıl]. Sahâbîlerin âdeti şuydu: Biri onlara sâlih veya iyi dese rahatsızlık duyarlardı. Biri onları övdüğünde şöyle dua ederlerdi: (yukarıdaki dua).

Reference: Sahîh. Edebü'l-Müfred: 761, Parantez içi kısım (Şuabü'l-İman 4/288)