در حال نماز با رسول الله (ص)، یکی از مردم گفت -

اَللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيْرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيْرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيْلًا

الله‌اکبر کبیرا، والحمدلله کثیرا، و سبحان‌الله بکرة و اصیلا

الله بزرگترین است، بسیار بزرگ. ستایش فراوان برای الله است. و پاک و منزه است الله، در بامداد و شامگاه. رسول الله (ص) فرمودند: «چه کسی فلان و فلان کلمه را گفت؟» شخصی (که این کلمات را خوانده بود) میان مردم گفت: من بودم ای رسول الله! ایشان (ص) فرمودند: «گفتنش مرا شگفت‌زده کرد، زیرا درهای آسمان برای آن باز شد.» ابن عمر (رض) گفت: من از زمانی که شنیدم رسول الله (ص) این را می‌فرمودند، آن‌ها را (این کلمات را) ترک نکرده‌ام.

Reference: مسلم: ۶۰۱