اگر آسمان با ابرهای سیاه و ضخیم پوشیده می‌شد، رنگ چهره پیامبر (ص) تغییر می‌کرد؛ او وارد خانه می‌شد، بیرون می‌رفت، به جلو می‌رفت و سپس به عقب برمی‌گشت. سپس اگر باران می‌بارید (شروع می‌شد)، نگرانی‌اش برطرف می‌شد. من از حالت چهره‌اش متوجه می‌شدم. یک بار (درباره علت این موضوع) از پیامبر (ص) پرسیدم. در پاسخ فرمود: «عایشه! ممکن است مانند ابرهایی باشد که قوم عاد وقتی آن را دیدند گفتند - (۲۴) پس چون آن را ابری روی‌آورنده به سوی وادی‌های خود دیدند گفتند: «این ابری است که برای ما باران می‌آورد!» بلکه این همان چیزی است که به شتاب خواستید: بادی که در آن عذابی دردناک است، (۲۵) که هر چیزی را به فرمان پروردگارش نابود می‌کند. پس چنان شدند که جز خانه‌هایشان چیزی دیده نمی‌شد. ما قوم مجرم را این‌گونه کیفر می‌دهیم.» (سوره احقاف ۴۶:۲۴-۲۵)

Reference: بخاری: ۳۲۰۶