اَللَّهُمَّ عَلَى ظُهُوْرِ الْجِبَالِ وَالْآكَامِ وَبُطُوْنِ الْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ

Allaahumma ‘alaa dhuhuril jibaali wal aakaami wa butunil awdiyati wa manaabitish shajari

خدایا! (باران را) بر قله کوه‌ها، تپه‌ها، دره رودخانه‌ها و رویشگاه درختان بفرست. انس بن مالک (رض) روایت می‌کند: مردی نزد پیامبر خدا (ص) آمد و گفت: «ای پیامبر خدا! حیوانات ما تلف شدند و راه‌ها قطع شد. از خدا (باران) بخواه!» پیامبر (ص) دعا کرد. در نتیجه، از یک جمعه تا جمعه دیگر بر ما باران بارید. سپس مردی نزد پیامبر (ص) آمد و گفت: «ای پیامبر خدا! خانه‌های ما ویران شد، راه‌های ما قطع شد و گله‌های ما تلف شدند.» سپس پیامبر خدا (ص) فرمود: (دعا در بالا ذکر شد) سپس ابرها از مدینه دور شدند همان‌طور که لباس از بدن درآورده می‌شود.

Reference: بخاری: ۱۰۱۹