اَللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَأْسَ اِشْفِ وَأَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا

ئەڵڵاهوممە ڕەببەن-ناس ئەزهیبیل-بەئس، ئیشفی وە ئەنتەش-شافی، لا شیفائە ئیللا شیفائوکە، شیفائەن لا یوغادیرو سەقەمەن

ئەی خودا، پەروەردگاری خەڵکی! ئازارەکە لاببە و شیفا بدە بە نەخۆشەکە، چونکە تۆ شیفادەریت. هیچ شیفایەک نییە بێجگە لە شیفای تۆ؛ شیفایەک کە هیچ نەخۆشییەک لە دوای خۆی جێناهێڵێت. عائیشە (ڕەزای خوای لێبێت) دەگێڕێتەوە: پێغەمبەر (ﷺ) هەندێک لە خێزانەکانی چارەسەر دەکرد بە هێنانی دەستی ڕاستی بەسەر شوێنی نەخۆشییەکەدا و دەیفەرموو: (نزاکە لە سەرەوە هاتووە)

Reference: بوخاری: ٥٧٤٣