أَذْهِبِ الْبَأْسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا

ئەزهیبیل-بەئسە ڕەببەن-ناس، وەشفێ ئەنتەش-شافی، لا شیفائە ئیللا شیفائوکە، شیفائەن لا یوغادیرو سەقەمەن

ئەی پەروەردگاری خەڵکی، نەخۆشییەکە لادە! شیفای بدە چونکە تۆ ئەو زاتەی کە شیفادەریت. هیچ شیفایەک نییە جگە لە شیفای تۆ، شیفایەک کە هیچ نەخۆشییەک لە دوای خۆی جێناهێڵێت. بەردەوام کاتێک پێغەمبەری خودا (ﷺ) سەردانی نەخۆشێکی دەکرد، یان نەخۆشێکیان بۆ دەهێنا، نزای لە خودا دەکرد و دەیفەرموو (نزاکە لە سەرەوە هاتووە)

Reference: بوخاری: ٥٦٧٥