أَذْهِبِ الْبَأْسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا

Ezhibibil-be'se Rabben-nâs, veşfi ente'ş-Şâfî, lâ şifâe illâ şifâüke, şifâen lâ yüğâdiru sekamâ

Ey insanların Rabbi! Hastalığı gider ve şifa ver; zira şifa veren yalnız Sensin. Senin şifanın dışında şifa yoktur; hiçbir hastalık bırakmayan bir şifadır bu. Allah'ın Resûlü (ﷺ) bir hastayı ziyaret ettiğinde ya da bir hasta ona getirildiğinde şu duayı okurdu: (Dua yukarıda zikredilmiştir)

Reference: Buhârî: 5675