وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَـٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّـهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ﴿١٠٢﴾

ወተበዑ ማ ተትሉሽ ሸያጢኑ ዐላ ሙልኪ ሱለይማን፤ ወማ ከፈረ ሱለይማኑ ወላኪነሽ ሸያጢነ ከፈሩ ዩዐሊሙነን ናሰስ ሲህረ ወማ ኡንዚለ ዐለል መለከይኒ ቢባቢለ ሀሩተ ወማሩት፤ ወማ ዩዐሊማኒ ሚን አሀዲን ሀታ የቁላ ኢነማ ነህኑ ፊቲነቱ ፈላ ተክፉር። ፈየተዐለሙነ ሚንሁማ ማ ዩፈሪቁነ ቢሂ በይነል መርኢ ወዘውጂህ፤ ወማ ሁም ቢዷሪነ ቢሂ ሚን አሀዲን ኢላ ቢኢዝኒላህ፤ ወየተዐለሙነ ማ የዱሩሁም ወላ የንፈዑሁም፤ ወለቀድ ዐሊሙ ለመኒሽተራሁ ማ ለሁ ፊል አኺረቲ ሚን ኸላቅ፤ ወለቢእሰ ማ ሸረው ቢሂ አንፉሰሁም፤ ለው ካኑ የዕለሙን።

(102) በሱለይማንም ዘመን ሰይጣናት ያነበቡትን (ድግምት) ተከተሉ፤ ሱለይማንም አልካደም፤ ግን ሰይጣናት ካዱ፤ ሰዎችን ድግምትንና ያንን በባቢል በሁለቱ መላእክት በሃሩትና ማሩት ላይ የተወረደውን (ነገር) ያስተምራሉ፤ (መላእክቱም) «እኛ መፈተኛ ነንና አትኩድ» እስኪሉ ድረስ አንድንም አያስተምሩም ነበር፤ ከነሱም (ከመላእክቱ) በሰውየውና በሚስቱ መካከል የሚለያዩበትን ነገር ይማራሉ፤ እነሱም በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በሱ (በድግምቱ) አንድንም ጎጂዎች አይደሉም፤ የሚጎዳቸውንና የማይጠቅማቸውን ነገር ይማራሉ፤ ያንንም የገዛው ሰው በመጨረሻይቱ ዓለም ምንም ድርሻ የሌለው መሆኑን በእርግጥ አወቁ፤ በሱ (በድግምቱ) ነፍሶቻቸውን የሸጡበት ዋጋ ምንኛ የከፋ! የሚያውቁ ቢሆኑ ኖሮ (ባልሰሩት ነበር)። (ሱረቱ አል-በቀራ፡ 102)

Reference: ሱራ አል-በቀራህ ፪: ፻፪