اللّٰهُ لَآ إِلٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُۥ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ

ئەڵڵاهو لآ ئیلاهە ئیللا هووەل-حەییول-قەییووم؛ لا تەئخوزوهو سینەتون وە لا نەوم؛ لەهو ما فیس-سەماواتی وە ما فیل-ئەردی؛ مەن زەل-لەزی یەشفەعو عیندەهووو ئیللا بی-ئیزنیهـ؛ یەعلەمو ما بەینە ئەیدیھیم وە ما خەلفَهُم وە لا یوحیتوونە بیشەیئیم-مین عیلمیهیی ئیللا بیما شآءَ؛ وەسیعَ کورسییوهوس-سەماواتی وە لەئەردە وە لا یەعوودوهو حیفظوهوما؛ وە هووەل-عەلیییول-عَظیم.

(٢٥٥) خودا - هیچ پەرستراوێک نییە [کە شایستەی پەرستن بێت] جگە لە ئەو، هەمیشە زیندووە و ڕاگری [هەموو] بوونەوەرەکانە. نە خەواڵوویی و نە خەو نایگرێت. هەرچی لە ئاسمانەکان و زەویدا هەیە موڵکی ئەوە. کێیە کە تکای لای بکات مەگەر بە مۆڵەتی ئەو نەبێت؟ ئەو دەزانێت چی لە پێشیانە و چی لە دوایان دەبێت، و ئەوان هیچ شتێک لە زانستی ئەو نازانن مەگەر ئەوەندەی کە خۆی بیەوێت. کورسییەکەی ئاسمانەکان و زەوی گرتووەتەوە، و پاراستنیان ماندی ناکات. و ئەو زۆر بەرز و زۆر مەزنە. (سوورەتی بەقەرە: ٢٥٥)

Reference: سوورەتی بەقەرە ٢: ٢٥٥