وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿١١٧﴾ فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿١١٨﴾ فَغُلِبُوا هُنَالِكَ وَانقَلَبُوا صَاغِرِينَ ﴿١١٩﴾ وَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ﴿١٢٠﴾ قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٢١﴾ رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿١٢٢﴾

Wa awhainaaa ilaa Moosaaa an alqi 'asaaka fa-izaa hiya talqafu maa ya'fikoon. Fawqa'al-haqqu wa batala maa kaanoo ya'maloon. Faghuliboo hunaalika wanqalaboo saaghireen. Wa ulqiyas-saharatu saajideen. Qaaloo aamannaa bi-Rabbil-'aalameen. Rabbi Moosaa wa Haaroon.

(117) Muka yi wahayi zuwa ga Musa cewa: "Jefa sandanka." Sai ga shi yana haɗiye abin da suke ƙirƙirawa. (118) Sai gaskiya ta tabbata, kuma abin da suke aikatawa ya ɓaci. (119) Aka rinjaye su a nan, kuma suka koma ƙasƙantattu.

Reference: Suratul A'raf 7: 117-122