ഒരാൾ നമസ്കരിക്കുകയായിരുന്നു. റുകൂഉം സുജൂദും കഴിഞ്ഞ് തശഹ്ഹുദിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു -

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّوْمُ

അല്ലാഹുമ്മ inni അസ്'aluka bi-anna lakal-hamdu, laa ilaaha illaa antal-mannanu badi'us-samawaati wal-ardi, yaa dhal-jalaali wal-ikraam! Yaa hayyu yaa qayyum

ഓ അല്ലാഹ്, നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു, സർവ്വ സ്തുതികളും കാരുണ്യവും നിനക്ക് മാത്രമാണ്, നീയല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായി മറ്റാരുമില്ല. ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടിച്ചവനെ, ഗാംഭീര്യവും ഔദാര്യവും ഉള്ളവനെ, ജീവനുള്ളവനെ, എക്കാലവും നിലനിൽക്കുന്നവനെ. പ്രവാചകൻ (ﷺ) ചോദിച്ചു: 'അദ്ദേഹം എന്താണ് പ്രാർത്ഥിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?' അവർ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിനും അവൻ്റെ ദൂതനുമാണ് (ﷺ) ഏറ്റവും നന്നായറിയാവുന്നത്." അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവനെക്കൊണ്ട് സത്യം, അവൻ അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ നാമം (ഇസ്മുൽ അഅ്സം) വിളിച്ചാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്, അതിനാൽ അവനെ വിളിച്ചാൽ അവൻ ഉത്തരം നൽകും, അവനോട് ചോദിച്ചാൽ അവൻ നൽകുകയും ചെയ്യും.'

Reference: സ്വഹീഹ് (അൽബാനി). അബൂ ദാവൂദ്: ൧൪൯൫