ஒரு மனிதர் தொழுதார். அவர் ருகூ, ஸஜ்தா செய்து தஷஹ்ஹுத்திற்குப் பிறகு இவ்வாறு துஆ செய்தார்:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّوْمُ

அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக பி அன்ன லகல் ஹம்து, லா இலாஹ இல்லா அன்தல் மன்னானு படீஃஃஸ்ஸமாவாதி வல் அர்ளி, யா தல் ஜலாலி வல் இக்ராம், யா ஹய்யு யா கய்யூம்.

யா அல்லாஹ்! புகழ் உனக்கே என்ற உண்மையால் உன்னிடம் கேட்கிறேன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை, கொடையாளி, வானங்கள் மற்றும் பூமியை படைத்தவன், ஓ மகிமையும் கண்ணியமும் உடைய இறைவா! ஓ உயிருள்ளவனே! ஓ நிலைத்தவனே! நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கேட்டார்கள்: 'அவர் எவ்வாறு துஆ செய்தார் என்று தெரியுமா?' அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் அறிவார்கள்.' அவர்கள் (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: 'என் உயிரை தன் கையில் வைத்திருப்பவன் மீது சத்தியமாக! அவர் அல்லாஹ்வை அவனுடைய மிகப்பெரிய பெயரால் அழைத்தார், அதால் அழைக்கப்படும்போது அவன் பதில் கொடுக்கிறான், அதால் கேட்கப்படும்போது கொடுக்கிறான்.'

Reference: ஸஹீஹ் (அல்பானி). அபூ தாவூத்: 1495