قُلِ ادْعُوا اللَّـهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَـٰنَ ۖ أَيًّا مَّا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا ﴿١١٠﴾ وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّـهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ﴿١١١﴾

قُلِ ادْعُواْ اللّهَ أَوِ ادْعُواْ الرَّحْمَـنَ...

(۱۱۰) بگو: «خدا را بخوانید یا رحمان را بخوانید، هر کدام را بخوانید، برای او بهترین نام‌هاست.» و نمازت را زیاد بلند یا زیاد آهسته مخوان و میان آن دو راهی [میانه] بجوی. (۱۱۱) و بگو: «ستایش مخصوص خدایی است که نه فرزندی گرفته و نه در فرمانروایی شریکی دارد و نه از روی ناتوانی سرپرستی دارد؛ و او را بسیار بزرگ شمار.»

Reference: سوره اسراء ۱۷: ۱۱۰-۱۱۱