وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ﴿٤٤﴾

وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا...

(۴۴) و اگر آن را قرآنی غیر عربی قرار می‌دادیم، قطعاً می‌گفتند: «چرا آیاتش به روشنی بیان نشده است؟ آیا [کتابی] بیگانه و [پیامبری] عرب؟» بگو: «آن برای کسانی که ایمان آورده‌اند، هدایت و شفاست. و کسانی که ایمان نمی‌آورند، در گوش‌هایشان سنگینی است و آن بر ایشان کورکورانه است. آنان از جایی دور ندا می‌شوند.»

Reference: سوره فصلت ۴۱:۴۴