وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ﴿٤٤﴾

วะเลาว์ ญะอัลนาฮุ กุรอานัน อะอ์ญะมิยยัลละกอลู เลาลา ฟุศศิลัต อายาตุฮู อะอะอ์ญะมิยยุน วะอะรอบิยย์ กุล ฮุวะ ลิลลาซีนะ อามะนู ฮุดัน วะชิฟาอ์ วัลลาซีนะ ลา ยุอ์มินูนะ ฟีอาซานิฮิม วักรุน วะฮุวะ อะลัยฮิม อะมา อุลาอิกะ ยุนาดัวนะ มิมมะกานิมบะอีด

(๔๔) และหากเราทำให้มัน (อัลกุรอาน) เป็นอัลกุรอานที่ไม่ใช่ภาษาอาหรับ พวกเขาก็จะกล่าวว่า เหตุใดอายะห์ของมันไม่ถูกอธิบายอย่างละเอียด (ในภาษาของเรา) มันเป็นสิ่งต่างด้าว (การอ่าน) และผู้นำ (ชาวอาหรับ) หรือ กล่าวเถิดว่า มันเป็นการชี้นำและการรักษาสำหรับบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาในหูของพวกเขามีความหนวก และมันครอบปกคลุมพวกเขาด้วยความบอด พวกเหล่านั้นถูกเรียกจากสถานที่อันห่างไกล

Reference: ซูเราะห์ฟุศศิลัต ๔๑: ๔๔