وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ﴿٤٤﴾

Ve lev cealnâhü Kur'ânen a'cemiyyen le-kâlû levlâ fussilet âyâtühû ea'cemiyyün ve arabiyyün; kul hüve lillezîne âmenû hüden ve şifâ'; vellezîne lâ yü'minûne fî âzânihim vakrun ve hüve aleyhim amâ; ülâike yünâdevne min mekânin baîd.

(44) Eğer onu Arapça olmayan bir Kur'an yapsaydık, onlar mutlaka: 'Ayetleri genişçe açıklanmış olsaydı ya! Ne o, Arapça olmayan, ne bu, Arap?' derlerdi. De ki: 'O, iman edenler için bir hidayet ve şifadır.' İnananmayanlara gelince, kulaklarında ağırlık vardır ve Kur'an onlara karşı kördür. Onlar sanki uzak bir yerden sesleniliyormuş gibi çağrılırlar.

Reference: Fussilet Sûresi 41: 44