رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

ረበና ላ ቱአኺዝና ኢን ነሲና አው አኽጠእና፤ ረበና ወላ ተህሚል ዐለይና ኢስረን ከማ ሀመልተሁ ዐለለዚነ ሚን ቀብሊና፤ ረበና ወላ ቱሀሚልና ማ ላ ጣቀተ ለና ቢህ፤ ወዕፉ ዐንና ወግፊር ለና ወርሀምና፤ አንተ መውላና ፈንሱርና ዐለል ቀውሚል ካፊሪን።

«ጌታችን ሆይ! ብንረሳ ወይም ብንሳሳት አትymaxብን። ጌታችን ሆይ! ከባድ ሸክምንም እንደዚያ በነዚያ ከኛ በፊት በነበሩት ህዝቦች ላይ እንደጫንከው በኛ ላይ አትጫንብን። ጌታችን ሆይ! የለንም ችሎታ በሱ ለኛ የሆነን ነገር አታሸክመን። ከኛም ይቅርታን አድርግ፤ ለኛም ማር፤ እዘንልንም። አንተ ረዳታችን ነህና በካፊሮች ህዝቦች ላይ እርዳን።» (ሱረቱ አል-በቀራ፡ 286)

Reference: ሱራ አል-በቀራህ ፪:፪፻፹፮