رَبِّ إِنِّى وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّى وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيًّا

رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا...

«پروردگارا، استخوان من سست شده و موی سرم سفید گشته است، و پروردگارا، هرگز در دعای تو ناامید نبوده‌ام.» (سوره مریم: ۴)

Reference: سوره مریم ۱۹:۴