رَبِّ إِنِّى وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّى وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيًّا

ရဗ္ဗိ အင်နီ ဝဟနလ်-'အဇ်မု မိင်နီ ဝရှတ'အလရ်-ရ'ဆု ရှဲဗန် ဝ လန်် အကုမ်-ဗိဒု'ာ'ဣက ရဗ္ဗိ ရှကိယ္ယာ.

‹ ကျွန်ုပ်ပရဘုရား — မုချ ကျွန်ုပ်၏ အရိုးများ အားနည်းသွား — ကျွန်ုပ်ဦးခေါင်း ဖြူသွားပြီ — ကိုယ်တော်ထံ ကျွန်ုပ်ဒုအာတောင်းတွင် ကျွန်ုပ် ဘယ်တော့မှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖူးသောသူ မဟုတ် — ကျွန်ုပ်ပရဘုရား›

Reference: ဆူရဟ် မရ်ယမ် ၁၉: ၄