اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَبِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِي، وَنُوْرَ بَصَرِيْ (وَنُورَ صَدْرِي)، وَجَلَاءَ حُزْنِيْ، وَذَهَابَ هَمِّيْ

அல்லாஹும்ம இன்னீ அப்துக, வப்னு அப்திக, வப்னு அமதிக, நாஸியதீ பியதிக, மாழின் ஃஃபிய்ய ஹுக்முக, அத்லுன் ஃஃபிய்ய கழாஃஊக, அஸ்அலுக பிகுல்லி இஸ்மின் ஹுவ லக, ஸம்மைத பிஹீ நஃப்ஸக, அவ் அன்ஜல்தஹு ஃஃபீ கிதாபிக, அவ் அல்லம்தஹு அஹதன் மின் ஹல்கிக, அவ் இஸ்தஃதர்த பிஹீ ஃஃபீ இல்மில் ஃகைபி இந்தக, அன் தஜ்அலல் குர்ஆன ரபீஃ கல்பீ, வ நூர பஸரீ, வ ஜலாஃ ஹுஜ்னீ, வ ஜஹாப ஹம்மீ.

அல்லாஹ்வே! நான் உமது அடியான், உமது ஆண் அடியாரின் மகன், உமது பெண் அடியாரின் மகன். என் நெற்றி உமது கையில் உள்ளது (நீர் என்னை கட்டுப்படுத்துகிறீர்). என்மீது உமது தீர்ப்பு உறுதியானது; என்மீது உமது விதி நீதியானது. நீர் உம்மை வழங்கிய ஒவ்வொரு திருநாமத்தாலும் - உமது கிதாபில் அருளிய, உமது படைப்பில் யாரையாவது கற்றுக்கொடுத்த, அல்லது உமது அறிவில் உம்மிடம் மறைத்து வைத்த - திருநாமங்களாலும் - குர்ஆனை என் இதயத்தின் வசந்தமாகவும், என் நெஞ்சின் ஒளியாகவும், என் துயரத்தை போக்குவதாகவும், என் கவலையை நீக்குவதாகவும் ஆக்குவாயாக என கேட்கிறேன்.

Reference: [1] அஹ்மத் 1/391, அல்-அல்பானி ஸஹீஹாவில் 1/337 ஆதாரப்பூர்வமானது என மதிப்பிட்டனர் [2] ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான் 3/253