دەربارەی یوسف (سەلامی خودای لێ بێت) و ژنەکان، خودا دەفەرموێت:

رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ الْجَاهِلِينَ

ڕەببیس-سیجنو ئەحَببو ئیلەییَ میمما یَدعونَنێ ئیلَیهـ؛ وە ئیللا تَصڕیف عَننی کَیدەهوننَ ئەصبو ئیلَیهیننَ وە ئەکوم-مینَل-جاهیلین.

پەروەردگارم، بەندینخانەم پێ خۆشترە لەوەی ئەوان بانگمی بۆ دەکەن. و ئەگەر فێڵ و پیلانیان لێم دوور نەخەیتەوە، ئەوا ڕەنگە مەیلم بۆیان بچێت و [بەم جۆرە] ببمە یەکێک لە نەزانان. (سوورەتی یوسف: ٣٣)

Reference: سوورەتی یووسوف ١٢:٣٣