İbn Abbâs'tan (r.a.) rivayetle: Allah Resûlü (s.a.v.) sıkıntı anlarında şöyle derdi:

لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيْمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الْأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ

Lâ ilâhe illallâhül azîmül halîm. Lâ ilâhe illallâhü Rabbül arşil azîm. Lâ ilâhe illallâhü Rabbus-semâvâti ve Rabbül ardi, ve Rabbül arşil-kerîm.

Azîm ve Halîm olan Allah'tan başka ilâh yoktur. Yüce Arş'ın Rabbi olan Allah'tan başka ilâh yoktur. Göklerin Rabbi, yerin Rabbi ve Kerîm Arş'ın Rabbi olan Allah'tan başka ilâh yoktur.

Reference: Buhârî: 6346