اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اِسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِي وَنُورَ صَدْرِي وَجَلَاءَ حُزْنِيْ وَذَهَابَ هَمِّيْ

አልላሁምመ ኢንኒ አብዱከ፣ ኢብኑ አብዲከ፣ ኢብኑ አመቲከ፣ ናሲየቲ ቢየዲከ፣ ማዲን ፊይየ ሁክሙከ፣ አድሉን ፊይየ ቀዷኡከ፣ አሰአሉከ ቢኩልሊ ኢስሚን ሁወ ለከ፣ ሰምመይተ ቢሂ ነፍሰከ፣ አው አንዘልተሁ ፊ ኪታቢከ፣ አው አልለምተሁ አሀደን ሚን ኸልቂከ፣ አው ኢስተእሰርተ ቢሂ ፊ ኢልሚል ገይቢ ኢንደከ፣ አን ተጅአለል ቁርአነ ረቢአ ቀልቢ፣ ወኑረ ሰድሪ፣ ወጀላአ ሁዝኒ፣ ወዘሀበ ሀምሚ

«አላህ ሆይ! እኔ ባሪያህ፣ የባሪያህ ልጅ፣ የሴት ባሪያህ ልጅ ነኝ። የመሰሎዬ ቁንጮ (ናሲያህ) በእጅህ ነው። ፍርድህ በእኔ ላይ ተፈጻሚ ነው። ውሳኔህ በእኔ ላይ ፍትሐዊ ነው። ለአንተ በሆነው ስምህ ሁሉ እጠይቅሃለሁ። ራስህን በሰየምክበት፣ ወይም በመጽሐፍህ ባወረድከው፣ ወይም ከፍጡራንህ ለአንዱ ባሳወቅከው፣ ወይም አንተ ዘንድ ባለው የሩቅ እውቀት ለመጠሪያነት በመረጥከው (ስምህ ሁሉ እጠይቅሃለሁ)። ቁርኣንን የልቤ ያዝ እንገራ (ረቢዕ)፣ የደረቴ ብርሃን፣ የሃዘኔ ማስወገጃ፣ እና የጭንቀቴ መሄጃ ታደርግልኝ ዘንድ (እጠይቅሃለሁ)።» (አህመድ፡ 3712)

Reference: ሰሂህ (አልባኒ)። ሲልሲለቱስ ሰሂሃ፡ ፻፺፱