അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ (സ) പറഞ്ഞു, അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അടിമയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയാസം നേരിടുകയും അവൻ ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്താൽ:

اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اِسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِي وَنُورَ صَدْرِي وَجَلَاءَ حُزْنِيْ وَذَهَابَ هَمِّيْ

അല്ലാഹുമ്മ ഇന്നീ അബ്ദുക, വബ്നു അബ്ദിക, വബ്നു അമതിക്, നാസ്വിയതീ ബിയദിക്, മാദിൻ ഫിയ്യ ഹുക്മുക, അദ്‌ലുൻ ഫിയ്യ ഖദാഉക്, അസ്‌അലുക ബി കുല്ലി ഇസ്മിൻ ഹുവ ലക, സമ്മ്‌യത ബിഹീ നഫ്സക, ഔ അല്ലംതഹൂ അഹദൻ മിൻ ഖൽഖിക, ഔ അൻസൽതഹൂ ഫീ കിതാബിക, അവിസ്തഅ്സർത ബിഹീ ഫീ ഇൽമിൽ ഗയ്ബി ഇൻദക, അൻ തജ്അലൽ ഖുർആന റബീഅ ഖൽബീ, വ നൂറ സ്വദ്‌രീ, വ ജലാഅ ഹുസ്നീ, വ ദഹാബ ഹമ്മീ.

അല്ലാഹുവേ, ഞാൻ നിൻ്റെ അടിമയാണ്, നിൻ്റെ പുരുഷ അടിമയുടെയും നിൻ്റെ സ്ത്രീ അടിമയുടെയും മകനാണ്. എൻ്റെ നെറ്റിത്തടം നിൻ്റെ കൈകളിലാണ് (നിനക്ക് എൻ്റെ മേൽ പൂർണ്ണ അധികാരമുണ്ട്). എൻ്റെ മേലുള്ള നിൻ്റെ വിധി നടപ്പിലാകുന്നതാണ്, എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള നിൻ്റെ തീരുമാനം നീതിയുക്തമാണ്. നീ നിനക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ളതോ, നിൻ്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ആർക്കെങ്കിലും നീ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുള്ളതോ, നിൻ്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നീ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതോ, അല്ലെങ്കിൽ നിൻ്റെയടുത്തുള്ള അദൃശ്യജ്ഞാനത്തിൽ (ഇൽമുൽ ഗയ്ബ്) നീ മാത്രം അറിഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുള്ളതോ ആയ നിൻ്റെ എല്ലാ നാമങ്ങളും മുൻനിർത്തി ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; ഖുർആനിനെ എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ വസന്തവും, എൻ്റെ നെഞ്ചിൻ്റെ പ്രകാശവും, എൻ്റെ സങ്കടം നീക്കുന്നതും, എൻ്റെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നതുമാക്കേണമേ. (ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന) ഏതൊരാളുടെയും ദുഃഖവും പ്രയാസങ്ങളും അല്ലാഹു നീക്കിക്കൊടുക്കുകയും അതിന് പകരം സന്തോഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. അപ്പോൾ ചോദിക്കപ്പെട്ടു, അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂലേ (സ)! ഞങ്ങൾ ഇത് പഠിക്കേണ്ടതുണ്ടോ? നബി (സ) പറഞ്ഞു, 'തീർച്ചയായും! ഇത് കേൾക്കുന്ന ഏതൊരാളും ഇത് മനഃപാഠമാക്കേണ്ടതുണ്ട്'.

Reference: സ്വഹീഹ് (അൽബാനി). സിൽസില സ്വഹീഹ: ൧൯൯