ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) กล่าวว่า หากบ่าวคนใดของอัลลอฮ์เผชิญกับภัยพิบัติและกล่าวว่า:

اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اِسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِي وَنُورَ صَدْرِي وَجَلَاءَ حُزْنِيْ وَذَهَابَ هَمِّيْ

อัลลอฮุมมะ อินนี อับดุกะ วับนุ อับดิกะ วับนุ อะมะติกะ นาศิยะตี บิยะดิกะ มาฎิน ฟิยยะ หุกมุกะ อัดลุน ฟิยยะ กอฎออุกะ อัสอะลุกะ บิกุลลิ อิสมิน ฮุวะ ลักกะ สัมมัยตะ บิฮี นัฟสะกะ อัว อัลลัมตะฮู อะฮะดัน มิน คอลกิกะ อัว อันซัลตะฮู ฟี กิตาบิกะ อัว อิสตัอ์ษัรตะ บิฮี ฟี อิลมิลฆ็อยบิ อินดะกะ อัน ตัจ์อะลัลกุรอานะ รอบีอะ กอลบี วะนูรอ ศอดรี วะญะลาอะ หุซนี วะซะฮาบะ ฮัมมี

โอ้อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าเป็นบ่าวของพระองค์ และเป็นบุตรของบ่าวชายของพระองค์ และเป็นบุตรของบ่าวหญิงของพระองค์ หน้าผากของข้าพเจ้าอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ การตัดสินของพระองค์บนข้าพเจ้าแน่นอนแล้ว และคำพิพากษาของพระองค์เกี่ยวกับข้าพเจ้าเป็นธรรม ข้าพเจ้าขอพระองค์ด้วยทุกพระนามที่พระองค์ทรงตั้งนามพระองค์เอง หรือทรงสอนบรรดาผู้ถูกสร้างของพระองค์ หรือทรงประทานในคัมภีร์ของพระองค์ หรือทรงสงวนไว้ในความรู้แห่งสิ่งที่มองไม่เห็นของพระองค์ ให้ทรงทำให้อัลกุรอานเป็นฤดูใบไม้ผลิแห่งหัวใจของข้าพเจ้า และแสงสว่างแห่งหน้าอกของข้าพเจ้า และผู้ขับไล่ความเศร้าโศกของข้าพเจ้า และผู้บรรเทาความทุกข์ของข้าพเจ้า อัลลอฮ์จะทรงขจัดความกังวลและความทุกข์ยากของเขาอย่างแน่นอน และแทนที่ด้วยความสุข

Reference: เศาะฮีห์ (อัลบานี). สิลสิละตุลเศาะฮีหะห์: 199