อิบนุ อับบาส (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) รายงานว่า ท่านนบี (ﷺ) เคยกล่าวดุอาในการละหมาดว่า:

رَبِّ أَعِنِّيْ وَلَا تُعِنْ عَلَىَّ وَانْصُرْنِيْ وَلَا تَنْصُرْ عَلَىَّ وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَىَّ وَاهْدِنِيْ وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي وَانْصُرْنِيْ عَلَى مَنْ بَغَى عَلَىَّ رَبِّ اجْعَلْنِيْ لَكَ شَكَّارًا لَكَ ذَكَّارًا لَكَ رَهَّابًا لَكَ مِطْوَاعًا لَكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِيْ وَاغْسِلْ حَوْبَتِيْ وَأَجِبْ دَعْوَتِيْ وَثَبِّتْ حُجَّتِيْ وَسَدِّدْ لِسَانِيْ وَاهْدِ قَلْبِيْ وَاسْلُلْ سَخِيْمَةَ صَدْرِيْ

รอบบี อะอินนี วะลา ตุอิน อะลัยยะ วันศุรนี วะลา ตันศุร อะลัยยะ วัมกุร ลี วะลา ตัมกุร อะลัยยะ วัห์ดินี วะยัสสิริลฮุดา ลี วันศุรนี อะลา มัน บะฆา อะลัยยะ รอบบิจ์อัลนี ละกะ ชักกอรอน ละกะ ซักกอรอน ละกะ รอฮฮาบัน ละกะ มิฏวาอัน ละกะ มุคฺบิตัน อิลัยกะ อัววาฮัน มุนีบา รอบบี ตะกอบบัล ตัวบะตี วัฆ์ซิล หัวบะตี วะอะญิบ ดะอ์วะตี วะษับบิต หุจญะตี วะซัดดิด ลิซานี วัห์ดิ กอลบี วัสลุล สะคีมะตะ ศอดรี

โอ้พระผู้อภิบาลของข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยเหลือข้าพเจ้าและอย่าทรงช่วยเหลือต่อต้านข้าพเจ้า โปรดให้ชัยชนะแก่ข้าพเจ้าและอย่าให้ชัยชนะเหนือข้าพเจ้า โปรดวางแผนเพื่อข้าพเจ้าและอย่าวางแผนต่อต้านข้าพเจ้า โปรดทรงชี้นำข้าพเจ้าและทำให้การชี้นำง่ายแก่ข้าพเจ้า โปรดให้ชัยชนะแก่ข้าพเจ้าเหนือผู้ที่ล่วงเกินต่อข้าพเจ้า โอ้พระผู้อภิบาลของข้าพเจ้า โปรดทรงทำให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ขอบคุณพระองค์อยู่เสมอ ผู้ระลึกถึงพระองค์อยู่เสมอ ผู้เกรงกลัวพระองค์อยู่เสมอ ผู้เชื่อฟังพระองค์อยู่เสมอ ผู้อ่อนน้อมต่อพระองค์อยู่เสมอ ผู้หันกลับมาสู่พระองค์อยู่เสมอ โอ้พระผู้อภิบาลของข้าพเจ้า โปรดทรงรับการเตาบะห์ของข้าพเจ้า ชำระบาปของข้าพเจ้า ตอบรับดุอาของข้าพเจ้า ทำให้การโต้แย้งของข้าพเจ้ามั่นคง ทำให้ลิ้นของข้าพเจ้ามั่นคง ชี้นำหัวใจของข้าพเจ้า และขจัดการทรยศออกจากหน้าอกของข้าพเจ้า

Reference: เศาะฮีห์. ติรมิซี: 3551