İbn Abbâs'tan (r.a.) rivayetle: Allah Resûlü (s.a.v.) şöyle derdi:

اَللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِيْ أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ

Allâhümme leke eslemtü, ve bike âmentü, ve aleyke tevekkeltu, ve ileyke enebtü, ve bike hâsemtü, Allâhümme innî eûzü bi-izzatike, lâ ilâhe illâ ente en tudıllenî, entel-hayyulleżî lâ yemûtu, vel-cinnü vel-insü yemûtûn.

Allâh'ım, Sana teslim oldum; Sana iman ettim; Sana dayandım; Sana yöneldim; [yardımınla] tartıştım [savundum ve mücadele ettim]. Senden başka ilâh olmayan Senin izzetine sığınırım; beni saptırma. Sen ölmeyen Hayy'sın; cinler ve insanlar ölür.

Reference: Müslim: 2717