ท่านนบี (ﷺ) ละหมาดฟัจรฺ หลังจากกล่าวสลาม ท่านจะกล่าวว่า:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوْبِيْ، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

อัลลอฮุมมะ อินนี อัสอะลุกะ ยา อัลลอฮุ บิอันนะกัลวาฮิดุลอะฮะดุสสอมะดุลลาซี ลัม ยะลิด วะลัม ยูลัด วะลัม ยะกุน ละฮู กุฟุวัน อะฮัด อัน ตัฆ์ฟิระ ลี ซุนูบี อินนะกะ อันตัลฆอฟูรุรรอฮีม

โอ้อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าขอพระองค์ โอ้อัลลอฮ์ เพราะพระองค์คือผู้ทรงเป็นหนึ่ง อัลอะหัด อัสสอมัด ผู้ที่ไม่ได้ให้กำเนิดและไม่ถูกให้กำเนิด และไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือนกับพระองค์ โปรดทรงอภัยโทษบาปของข้าพเจ้า แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอภัยโทษบ่อยๆ ผู้ทรงเมตตา

Reference: เศาะฮีห์. นะซาอี: 1301