رَبَّنَا أَصْلِحْ بَيْنَنَا، وَاهْدِنَا سَبِيلَ الْإِسْلَامِ، وَنَجِّنَا مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، وَاصْرِفْ عَنَّا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهْرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَبَارِكْ لَنَا فِي أَسْمَاعِنَا وَأَبْصَارِنَا وَقُلُوبِنَا وَأَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا، وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ، وَاجْعَلْنَا شَاكِرِينَ لِنِعْمَتِكَ، مُثْنِينَ بِهَا، قَائِلِينَ بِهَا، وَأَتْمِمْهَا عَلَيْنَا

Rabbanaa aslih baynanaa wahdinaa sabiilal islaam, wa najjinaa minadh dhulumaati ilaannur wasrif ‘annaal fawaa’hisha maa dhahraa minhaa wa maa batana wa baarik lanaa fii asmaa-’inaa wa absaarinaa wa quluubinaa wa azwaajinaa wa dhurriyyaatinaa wa tub ‘alainaa innaka antat tawwabur rahiim waj’alnaa shaakiriinaa lini’matika muth niina bihaa qaa-iliina bihaa wa atmimhaa ‘alainaa

«پروردگارا، میان ما صلح برقرار کن و ما را به راه‌های اسلام هدایت فرما. ما را از تاریکی‌ها نجات ده و به سوی نور ببر. زشتی‌ها را، چه آشکار و چه پنهان، از ما دور کن. و به ما در گوش‌هایمان، و دیدگانمان، و دل‌هایمان، و همسرانمان، و فرزندانمان برکت ده. و توبه ما را بپذیر، که همانا تو بسیار توبه‌پذیر و مهربانی. ما را شکرگزار نعمتت قرار ده، ستایشگر آن و گوینده به آن، و آن را بر ما تمام گردان.»

Reference: صحیح. صحیح ادب المفرد: ۶۳۰