اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيْمَانًا لَا يَرْتَدُّ، وَنَعِيْمًا لَا يَنْفَدُ، وَمُرَافَقَةَ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ (ﷺ) فِي أَعْلَى جَنَّةِ الْخُلْدِ

Allaahumma Inni As'aluka Imaanan Laa Yartaddu Wa Na'eeman Laa Yanfadu Wa Muraafaqata Nabyyinaa (ﷺ) Fee A'laa Jannatil-Khuld.

Ya Allah, ina roƙonKa imani wanda ba ya girgiza da wadata wacce ba ta ƙarewa da shoƙancin Annabinmu (SAW) a matsayi maɗaukaki na Aljanna madawwamiya. Abdullah Ibn Mas'ud (RA) ya ruwaito, ya ce, "Ina sallah a masallaci. A lokacin, Manzon Allah (SAW) ya shigo masallacin. Abu Bakr (RA) da Umar (RA) suna tare da Shi. Na karanta suratul Nisa. Bayan na gama karatun, na yabi Allah kuma na yi salati ga Annabi (SAW) sannan na yi wa kaina addu'a. Sai Manzon Allah (SAW) ya ce, 'Roƙa! Za a ba ka (abin da kake so).' Sannan Ya (SAW) ya ce, 'Duk wanda yake son karanta Alƙur'ani a yadda aka saukar da shi, to ya karanta shi kamar Ibnu Umm Abd (Abdullah Ibn Mas'ud). Sannan na koma gida. Wani lokaci bayan nan Abu Bakr (RA) ya zo wurina ya ce, "Shin ka tuna abubuwan da kake so a cikin addu'arka?" Na ce, "Eh. Su ne: (An ambaci addu'ar a sama)" Sannan Umar (RA) ya zo wurin wannan bawan Allah domin ya yi masa albishir. Bayan ya isa, sai ya ga Abu Bakr (RA) yana barin wurina. Sai ya [Umar (RA)] ya ce, "Idan ka yi haka, to a koyaushe kana tsira mini."

Reference: Hasan (Albani). Silsilatul Sahiha: 5/379