اَللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُؤُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ وَأَبُؤُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

Allaahumma 'Anta Rabbee laa 'ilaaha 'illaa 'Anta, khalaqtanee wa 'anaa 'abduka, wa 'anaa 'alaa 'ahdika wa wa'dika mas-tata'tu, 'a'oodhu bika min sharri maa sana'tu, 'aboo-'u laka bini'matika 'alayya, wa 'aboo-'u bidhanbee faghfir lee fa'innahu laa yaghfiruth-dhunooba 'illaa 'Anta

«بار الها، تو پروردگار منی، هیچ معبودی جز تو نیست، مرا آفریدی و من بنده تو هستم، و تا جایی که بتوانم بر عهد و پیمان تو استوارم. از شر آنچه کرده‌ام به تو پناه می‌برم. به نعمت تو بر خودم اعتراف می‌کنم و به گناهم اقرار می‌نمایم، پس مرا ببخش، زیرا هیچ کس جز تو گناهان را نمی‌بخشد.»

Reference: بخاری: ۶۳۰۶