اَلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّـهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ﴿١٧٣﴾ فَانقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّـهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّـهِ ۗ وَاللَّـهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ﴿١٧٤﴾

อัล ลาซีนะ กาละ ละฮุมุน นาสุ อินนัน นาสะ กอด ญะมะอู ละกุม ฟัคชอฮุม ฟะซาดะฮุม อีมานัน วะ กาลู ฮัสบุนัลลอฮุ วะ นิอ์มัล วะกีล ฟันกอลับู บิ นิอ์มะติม มินัลลอฮิ วะ ฟัฎลิน ลัม ยัมซัสฮุม ซูอุน วัตตะบะอู ริฎวานัลลอฮ์ วัลลอฮุ ซู ฟัฎลิน อะซีม

(173) บรรดาผู้ที่พวกมุนาฟิกกล่าวแก่พวกเขาว่า 'แท้จริง ผู้คนได้รวมตัวต่อต้านพวกท่านแล้ว ดังนั้นจงกลัวพวกเขาเถิด' แต่มันก็ยิ่งทำให้อีมานของพวกเขาเพิ่มขึ้น และพวกเขากล่าวว่า 'อัลลอฮ์เพียงพอสำหรับเรา และพระองค์เป็นผู้มอบหมายที่ดีที่สุด' (174) ดังนั้นพวกเขากลับมาพร้อมด้วยความโปรดปรานจากอัลลอฮ์และความกรุณา โดยไม่มีสิ่งชั่วร้ายใดสัมผัสพวกเขา และพวกเขาปฏิบัติตามความพอพระทัยของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงมีความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่

Reference: ซูเราะห์ อาลิ อิมรอน 3: 173-174