اَللَّهُمَّ حَبِّبْ عُبَيْدَكَ هَذَا وَأُمَّهُ إِلَى عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ وَحَبِّبْ إِلَيْهِمُ الْمُؤْمِنِيْنَ

Allâhümme habbib 'ubeydeke hâzâ ve ümmehû ilâ 'ibâdikel-mü'minîn, ve habbib ileyhimül-mü'minîn

Ey Allah'ım! Bu kulun —Ebû Hüreyre— ve annesinin sevgisini mü'min kullarının kalplerine yerleştir; mü'min kulların sevgisini de onların kalbine yerleştir. Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle dedi: «Allah'ın Resûlü'nün (sallallahu aleyhi ve sellem) duasından çok memnun olarak ayrıldım. Kapıya yaklaşınca kapı içeriden kapalıydı. Annem ayak seslerimi duyunca: 'Ebû Hüreyre, bekle' dedi. Ardından su sesini duydum; gusül aldı, elbisesini giydi, hızlıca başını örttü ve kapıyı açtı. Sonra: 'Ebû Hüreyre! Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in O'nun kulu ve resûlü olduğuna şahitlik ederim' dedi. Bunun üzerine sevinç gözyaşları dökerek Allah'ın Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) döndüm ve: 'Ey Allah'ın Resûlü! Müjde, Allah duanıza icabet etti ve Ebû Hüreyre'nin annesini doğru yola iletti' dedim. Peygamber Allah'a hamd ve sena etti, güzel sözler söyledi. Ben de: 'Ey Allah'ın Resûlü! Allah'a dua edin, benim ve annеmin sevgisini mü'min kullara, onların sevgisini de bize yerleştirsin.' Bunun üzerine Allah'ın Resûlü şöyle dua etti: (Yukarıda geçen dua). Ebû Hüreyre şöyle dedi: 'Bu dua o kadar iyi kabul edildi ki, beni duyan ya da gören hiçbir mü'min beni sevmekten geri kalmadı.'»

Reference: Müslim: 2491